Kapłaństwo

To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje.To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali.
– Ewangelia według św. Jana 15, 12-17

 

Rozeznać powołanie
Zasady ogólne
1. Powołanie kapłańskie, choćby z racji tego, że nie jest powszechne, jest wielkim darem, czymś bardzo cennym. Jest prezentem, na który nie można zasłużyć. Bóg udziela go bezinteresownie.1. Bóg powołuje na przeróżne sposoby najróżniejszych mężczyzn. Bóg ma w tym względzie niesamowite pomysły i duże poczucie humoru. Może powołać najmniej spodziewanych ludzi. Także Ciebie.
2. Warto dopuścić w rozważaniach o swej przyszłości taką drogę życia dla siebie. Nie musisz się jej bać, wręcz przeciwnie. Jeśli okaże się, że powołanie kapłańskie jest dla Ciebie, to będziesz w nim szczęśliwy, jak w żadnym innym. Jest warunek – trzeba się w to powołanie zaangażować „na full”. Rozpakować prezent i nim się cieszyć.
Wewnętrzne pociąganie
1. Bóg obdarzając powołaniem mówi do serca. Rodzi się wewnętrzne pragnienie, pociąganie. Wskazówka: Zatem musisz zadbać o trochę ciszy, oderwania, by usłyszeć taki głos. Często Bóg tak mówi na cichej modlitwie.
2. Coś ciągnie ku takiemu stylowi życia. Nie myśli się wtedy, że będzie się odprawiało Mszę, czy uczyło religii. To jest coś nieokreślonego, tajemniczego, bardzo osobistego. I zarazem w jakiś sposób ekscytuje.3. Różne rzeczy mogą się dziać z tym natchnieniem wewnętrznym.
a) Dla jednych staje się ono normalne i przeradza się spokojnie w jasne przekonanie, że chcą być księżmi.
b) Inni czują coś niezwykłego, ale się boją, mają opory, np. boją się opinii rodziców, kolegów, środowiska. itp. Zmagają się.
c) Niektórzy nie dopuszczają tego do siebie, uciekają na różne sposoby przed taka opcją. Próbują się czymś zająć, by zagłuszyć to zaproszenie.
Wskazówka: Warto porozmawiać o swych poruszeniach z mądrym księdzem. Powiedzieć mu o swoich lękach i wątpliwościach. Nadto zapytać siebie szczerze, czego naprawdę pragnę, pomimo moich obaw, czy presji otoczenia.
4. Gdy mimo lęków i przeszkód podejmiesz decyzję – przyjdzie wewnętrzny pokój i spokojne zadowolenie. Gdyby taki pokój nie przychodził, znaczy, że nie tędy droga.
5. Uwaga! – to wewnętrzne, osobiste pociąganie jest pierwsze, kluczowe i najważniejsze. Bez niego – nawet gdybyś miał wszelkie predyspozycje do bycia księdzem – nic nie będzie.
Potwierdzenia zewnętrzne
1. Wewnętrzne zaproszenie Jezusa, owo pociąganie powinno być potwierdzone zewnętrznymi znakami.
Wskazówka: Módl się, proś o potwierdzenia zewnętrzne, gdy zaczynasz dostrzegać w sobie wewnętrzne pociąganie.
2. Podstawowymi znakami są – wystarczające zdrowie, umiejętności intelektualne powalające na skończenie studiów wyższych, bycie osobą wierzącą przez dłuższy czas. Generalnie bez tego, nie przyjmą Cię do seminarium.
3. Są też inne znaki zewnętrzne. Mogą być bardzo różnorodne. Oto zasadnicze grupy takich znaków:
a) Masz sygnały od ludzi. Ktoś Ci mówi, że byłbyś dobrym księdzem. Albo zadaje pytanie, czy nie myślisz o powołaniu.
b) Interesujesz się Biblią, wiarą, liturgią, itp. Żyjesz „blisko Kościoła” – pomagasz przy parafii, masz kontakty z księżmi, jesteś w grupach przykościelnych – i czujesz się w tym dobrze.
c) Masz jakieś niezwykłe wydarzenia, które jakoś nawiązują do powołania kapłańskiego, np. spotkanie niezwykłego księdza, wyratowanie z opresji, poruszająca książka, przypadkowa rozmowa na te tematy, jasne światło na modlitwie, itp.
4. Wymienione „inne znaki” występują w różnych układach i odmianach. Może być ich sporo, albo bardzo mało. Mają one znaczenie poboczne, potwierdzające i umacniające wewnętrzne pociąganie.
Uwaga! Obecność wielu zewnętrznych znaków bez wewnętrznego zaproszenia, pociągnięcia w kierunku kapłaństwa nie oznacza, że masz powołanie!
Co nie przeszkadza w podjęciu powołania:
To, że nie jesteś na 100% pewny. Nigdy nie osiągniesz całkowitej pewności. Wystarczy, że czujesz, że to jest to, mimo obaw.
Nie byłeś nigdy ministrantem, lektorem, nie uczestniczyłeś w żadnej grupie przykościelnej.
Trudna sytuacja rodzinna, np. brak ojca.
To, że masz grzechy, z którymi się ciągle zmagasz.
To, że podobają Ci się dziewczyny.
To, że nie uchodzisz za „porządnego chłopaka”.
Widzisz przykłady złego realizowania powołania kapłańskiego. Nie przejmuj się, nie musisz powtarzać tego schematu.
Sygnały przeciwne powołaniu kapłańskiemu:
Myślisz o kapłaństwie, jak o zawodzie, który daje pewne profity, jak np. samorealizację, szacunek, status społeczny, dobre wynagrodzenie.
Masz przekonanie, że najważniejsze jest, że będziesz miał pieniądze i wygodny styl życia, jaki możesz czasem zaobserwować u księży.
Przymus. Gdy Ci inni wmawiają, że to dla Ciebie najlepsze, że uszczęśliwisz rodzinę, że będzie pięknie, a Ty czujesz wewnętrznie, że ten styl życia nie jest dla Ciebie.
Nie masz odpowiedniego zdrowia, możliwości intelektualnych, masz duże, nieprzepracowane problemy ze swą osobowością, występują u Ciebie wątpliwości w wierze.
Pociąga Cię generalnie cały czas wizja życia w rodzinie. Masz po prostu powołanie małżeńskie.Źródło: Strona Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej
Modlitwa
Modlitwa Benedykta XVI w intencji powołań
Ojcze, spraw, by wśród chrześcijan rozkwitały liczne i święte powołania kapłańskie, które będą podtrzymywały żywą wiarę i strzegły wdzięczną pamięć o Twoim Synu Jezusie poprzez głoszenie Jego słowa i sprawowani Sakramentów, za pomocą których nieustannie odnawiasz Twoich wiernych. Daj nam świętych szafarzy Twojego ołtarza, którzy będą mądrymi i żarliwymi stróżami Eucharystii, Sakramentu najwyższego daru Chrystusa dla zbawienia świata.
Powołuj sługi Twego miłosierdzia, którzy poprzez sakrament Pojednania będą rozszerzać radość Twojego przebaczenia. Spraw, Panie, by Kościół przyjmował z radością liczne natchnienia Ducha Twojego Syna i posłuszny Jego wskazaniom troszczył się o powołanie kapłańskie i do życia konsekrowanego.
Wspieraj Biskupów, kapłanów i diakonów, osoby konsekrowane i wszystkich ochrzczonych w Chrystusie, aby wiernie wypełniali swoje posłannictwo w służbie Ewangelii. Prosimy o to przez Chrystusa naszego Pana. Amen.
Modlitwa św. Jana Pawła II
Jezu, Synu Boży, w którym mieszka pełnia Bóstwa,
Ty wzywasz wszystkich ochrzczonych, by «wypłynęli na głębię», idąc drogą świętości.
Wzbudź w sercach młodych pragnienie, by być świadkami potęgi Twej miłości w dzisiejszym świecie.
Napełnij ich Twym Duchem męstwa i roztropności, aby potrafili odkryć pełną prawdę o sobie i swym powołaniu.
Zbawicielu nasz, posłany przez Ojca, by objawić Jego miłosierną miłość,
obdarz Twój Kościół młodymi ludźmi gotowymi wypłynąć na głębię,
aby ukazywać pośród braci Twą obecność, która odnawia i zbawia.
Najświętsza Dziewico, Matko Odkupiciela, niezawodna Przewodniczko na drodze
prowadzącej do Boga i bliźniego,
Ty, która zachowywałaś Jego słowa w głębi swego serca,
wspieraj swym macierzyńskim wstawiennictwem rodziny i wspólnoty kościelne,
aby pomagały młodym udzielić wielkodusznej odpowiedzi na wezwanie Pana.
Amen.
Modlitwa św. Jana XXIII o wytrwanie powołanych
Najświętsza Panno, Matko Ufności, która po macierzyńsku czuwasz nad Twymi seminarzystami. Jak kiedyś w Wieczerniku swoim uśmiechem rozpogadzałaś oblicza Apostołów, tak ze szczególną miłością wejrzyj na Twoich synów.
Broń ich od niebezpieczeństw zagrażających duszy i ciału, wlewaj w nich coraz gorętszą miłość ku Chrystusowi, Twemu błogosławionemu Synowi, by przeobrażając się w Niego, urzeczywistniali w pełni pragnienia Jego Boskiego Serca. Amen.
Modlitwa rodziców za syna kleryka
O Jezu, Wieczny Arcykapłanie, powierzyłeś kapłanom ważne dzieło zbawienia dusz, racz natchnąć mojego syna, krew z krwi mojej i kość z kości mojej, świętym pragnieniem służenia Ci we wzniosłym urzędzie kapłańskim. Proszę Cię gorąco, byś mu błogosławił i łaską swoją go wspierał, aby stał się godnym tego wielkiego zaszczytu.
Użycz mu, o Jezu, zdolności i wytrwania w nauce oraz stałego postępu w cnocie i świętości. Pomóż mu przezwyciężać wszystkie pokusy, które by mogły zniweczyć jego święte powołanie. Napełnij młode serce gorącą miłością Boga i dusz odkupionych Twoją najdroższą Krwią. Użycz mi, o Panie, łaski oglądania kiedyś mego własnego dziecka przystępującego do ołtarza Twego i przyjęcia z jego namaszczonych rąk błogosławieństwa kapłańskiego i Komunii Świętej.
Dopóki żyć będę, o Jezu, ofiaruję Tobie dnia każdego przez ręce Maryi, Matki Kapłanów, wszystkie moje modlitwy, prace i cierpienia, aby uprosić błogosławieństwo dla pracy wszystkich kapłanów i mojego syna. Amen.Teksty zaczerpnięto z: ks. Aleksander Radecki, Żniwo wielkie, ale robotników mało. Modlitewnik dla osób wspierających powołania kapłańskie i zakonne, Wydawnictwo eSPe, Kraków 2007, s. 140-141.
Źródło: Strona Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej
Rekrutacja
Osoby pragnące wstąpić do Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej i rozpocząć studia filozoficzno-teologiczne zgłaszają się osobiście, składają potrzebne dokumenty i odbywają rozmowy z rektorem i ojcem duchownym.
Warunki przyjęcia
Podstawowym warunkiem jest łaska powołania do kapłaństwa i celibatu. Rozeznanie powołania opiera się na wewnętrznym pragnieniu służby Bogu i ludziom oraz na posiadaniu zdolności koniecznych do podjęcia formacji i posługi kapłańskiej. Zdolności o których mowa to:
a) Zdolności duchowe – miłość Boga i drugiego człowieka, duch braterstwa, zdolność zaparcia się siebie, doświadczona czystość, odpowiedzialność za Kościół, gorliwość apostolska i misyjna,
b) Zdolności moralne – szczerość, dojrzałość uczuciowa, wierność obietnicom, troska o sprawiedliwość, duch przyjaźni, wolności, odpowiedzialność, pracowitość, umiejętność współpracy,
c)  Zdolności intelektualne – umiejętność stosowania słusznej i zdrowej oceny, uzdolnienia pozwalające do odbycia wyższych studiów filozoficzno-teologicznych,
d) Zdrowie psychiczne i fizyczne,
e) Dobra intencja – podjęcie zadań kapłańskich z pobudek religijnych,
f)  Wolność w wyborze powołania,
g)  Wewnętrzne przekonanie o wezwaniu przez BogaŹródło: Strona Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej